برمی‌گردی
از اول می‌آیی

من ایستاده‌ام
روبه‌روی ِ سال‌های ِ پیش‌رو
تو از آینده می‌رسی
توی ِ دست‌هات
اضطراب ِ نخستین "دوستت‌دارم‌"هاست
مشت‌‌ می‌کنی
خُرد می‌شود 

برمی‌گردی
از اول می‌آیی
از خجالت‌گونه‌های ِ روز اول
تا صمیمیت دست‌های ِ روز آخر
با همان بارانی و جیب‌های ِ گرم
و صدای ِ قدم‌هامان
در گوش‌های ِ یخی‌ ِ ِپیاده‌رو

برمی‌گردی
مثل باران
مثل برف
مثل تمام پاییزهایی که برگشته‌اند
و همه‌چیز با تو برمی‌گردد
حتا آن قطاری
که 26 سال است
فقط می‌رود...